Pappa, Is Sinterklaas Echt?

IMG-20161010-WA0001

“Pappa, is sinterklaas echt?” vraagt Vera aan tafel. Ik heb geleerd om bij dit soort vragen de bal terug te kaatsen, dus ik zeg: “Hoe denk je er zelf over?” “Sinterklaas is een verhaal, en verhalen zijn best echt”, zegt ze, met een lichte ondertoon van twijfel in haar stem. Al is het nog maar half oktober, ze weet nu al precies welke festiviteiten er de komende maanden aan komen. Eerst Sint Maarten, dan Sinterklaas, dan Kerst.

Minder dan een minuut later vraagt ze dan ook of wij in God geloven. Zijn die verhalen echt? Of zijn verhalen verhalen? Zoals Pinkeltje. Ik heb er wel mijn volwassen gedachten over. Dat verhalen misschien niet echt gebeurd zijn, maar dat ze dan nog wel waar kunnen zijn. Maar dat is vast een te ingewikkeld antwoord. Een soort theologisch antwoord. Iets waar ik mijn eigen geweten een beetje mee verdoof. Want voeden we onze kinderen niet teveel op met ofwel te weinig vaste waarden, ofwel teveel dichtgetimmerde ideeën? Moeten we antwoorden geven of met een mond vol tanden blijven staan? Gelukkig verandert ze van onderwerp voordat ik klaar ben met nadenken. “Gaat dat blousje weg? Dat is te klein en ik vond het toch al niet meer mooi!”

Vandaag hoorde ik dat “The Passion” komend jaar vanuit Leeuwarden wordt uitgezonden. Ik zie nu al voor me hoe Jezus straks na zijn verrijzenis de Achmeatoren abseilt. Ben wel benieuwd wie die rol gaat spelen. De onvermijdelijke Syb van der Ploeg is in 2011 al eens Messias geweest, dus die veilige weg hoeft niet te worden bewandeld. Ik hoop dat de anti-autoritaire Friezen nu eens voor een originele keuze gaan. Een vrouw bijvoorbeeld. Een roodharige lesbische vrouw van boven de zeventig die níet kan zingen. Kijk, dan maak je een statement. Een verhaal. Om in te geloven, of om er een beetje van in de war te raken. Misschien moet religie dat allebei een beetje zijn: troost en verbinding en veiligheid geven. En tegelijk de boel eens flink opschudden.

Het worden boeiende maanden. Toen Vera en Jonathan afgelopen maandag trots naar beneden kwamen in Sint-en Piet-uitdossing moest ik onwillekeurig aan pastoor Thomas en Riet denken. Mijn oude originele pastoor Thomas die samen met zijn trouwe maar even eigenzinnige metgezel Riet ieder jaar zorgden voor schmink en kostuums van talloze Klazen en Pieten in de wijde omgeving van Leimuiden. In het Witte Weekblad elk najaar de advertentie: “Sint bestellen, Thomas bellen. Wilt U Piet, bel dan Riet!” Dat deden ze naast hun bloedserieuze pastorale taken. Ontheemden opvangen, zieken bezoeken, Gods woord verkondigen en niet te vergeten vlierbloesemwijn vervaardigen en rijkelijk uitschenken. God met een lach en een traan, echt én fantasie tegelijk. Humor en ernst ineen.

Dus bestaat Sinterklaas nou echt? En God? En verhalen? Voor mij wel, als ze ons een beetje losweken uit de snelle wereld van nut, haast, efficiency, vastgeroeste meningen en oordelen. Als ze liefde, vrijgevigheid, troost en fantasie aan het licht brengen. Met een knipoog en vooral met veel liederen en muziek. Dan hoop ik dat onze kinderen er nog lang in geloven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>